تحریک عصب واگ چیست؟

تحریک عصب واگ (VNS) یک روش فیزیوتراپی با حداقل تهاجم است که عمدتاً از یک دستگاه کاشته شده برای اعمال تحریک الکتریکی ملایم به عصب واگ، تنظیم هدایت عصبی و عملکرد سیستم عصبی مرکزی استفاده می‌کند. این دارو برای درمان برخی از اختلالات عصبی و روانپزشکی مقاوم به درمان و صرع استفاده می شود. این جایگزینی برای درمان دارویی نیست، بلکه یک مداخله کمکی یا جایگزین برای بیمارانی است که به درمان های مرسوم به خوبی پاسخ نمی دهند. ماهیت و مکانیسم عمل آن باید از منظر پزشکی به طور علمی درک شود.

 

عصب واگ دهمین عصب جمجمه ای است که از گردن، قفسه سینه و شکم می گذرد و مغز را به چندین اندام متصل می کند. مسئول تنظیم عملکرد سیستم عصبی خودمختار، خلق و خو و مسیرهای عصبی مربوط به شناخت-است. عملکرد اصلی آن انتقال سیگنال های عصبی، تعادل سطوح انتقال دهنده های عصبی در مغز و حفظ هموستاز سیستم عصبی مرکزی است. عملکرد غیر طبیعی می تواند باعث ایجاد یا تشدید اختلالات عصبی روانی مختلف شود.

 

اصل اصلی VNS ارسال پالس های الکتریکی منظم و ملایم به عصب واگ در گردن از طریق یک محرک کاشته شده است. این کار فیبرهای عصبی را برای هدایت سیگنال ها تحریک می کند و در نتیجه تعادل انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و سروتونین در مغز را تنظیم می کند، ترشحات غیر طبیعی یا اختلالات عملکردی سیستم عصبی مرکزی را بهبود می بخشد و در نتیجه علائم بیماری را کاهش می دهد.

 

این روش درمانی کم تهاجمی است و معمولاً تحت بی حسی موضعی انجام می شود. محرک به صورت زیر جلدی در قفسه سینه کاشته می شود و لیدهای الکترود به عصب واگ در گردن متصل می شوند. بعد از عمل، پارامترهای تحریک مانند فرکانس و شدت را می‌توان با توجه به وضعیت بیمار تنظیم کرد و درمان فردی را ممکن می‌سازد و اختلال در فعالیت‌های روزانه را به حداقل می‌رساند. از مشخصات ایمنی بالایی برخوردار است.

 

کاربرد بالینی تحریک عصب واگ نشانه های واضحی دارد، عمدتاً برای صرع مقاوم به درمان و افسردگی مقاوم به درمان، به ویژه برای بیمارانی که به خوبی به درمان دارویی پاسخ نمی دهند، نمی توانند عوارض جانبی دارو را تحمل کنند یا برای جراحی نامناسب هستند، مناسب است. اثر درمانی آن تدریجی است و برای دستیابی به تسکین پایدار علائم نیاز به تحریک طولانی مدت و منظم دارد.